Η Παλαιά Καθολική Αποστολική Εκκλησία (Old Catholic Apostolic Church) είναι μια Εκκλησία με ιεραποστολικό χαρακτήρα, οργανωμένη σε «επισκοπές διακονιών» μάλλον παρά σε επισκοπές ενοριών. Κάθε κληρικός, είτε ανήκει στους κατώτερους βαθμούς είτε στην Ιεροσύνη, έχει μια ενεργή μορφή διακονίας μέσα στον κόσμο – υποστήριξη αστέγων, στρατιωτική ή άλλη ποιμαντική διακονία (chaplaincy), χριστιανικά μέσα ενημέρωσης κ.ά. Ωστόσο, ό,τι κάνουμε τρέφεται από την προσευχή και τα Μυστήρια, κυρίως από τη Θεία Ευχαριστία.
Η Παλαιοκαθολική Αποστολική Εκκλησία είναι Τριαδική, Επισκοπική και Μυστηριακή, με απτή παρουσία και δράση στον σύγχρονο κόσμο.
Πιστεύουμε ότι το μυστήριο είναι η εξωτερική έκφραση μιας εσωτερικής Χάρης· ότι στο μυστήριο ενεργεί ο ίδιος ο Θεός, και ότι το «δικό μας μέρος» δεν χρειάζεται να είναι τέλειο για να είναι αποτελεσματικό, αρκεί να γίνεται με αγάπη και ορθή πρόθεση.
Η OCAC έχει διάφορες μορφές Θείας Λειτουργίας, τόσο παραδοσιακές όσο και σύγχρονες. Πιστεύουμε στην πραγματική παρουσία του Χριστού, μεταξύ άλλων επειδή ο ίδιος είπε ότι όπου δύο ή τρεις είναι συγκεντρωμένοι στο όνομά Του, εκεί είναι κι Αυτός ανάμεσά τους· και αυτό περιλαμβάνει και τη Θεία Ευχαριστία. Η διδασκαλία της μετουσίωσης – ότι δηλαδή ο άρτος μεταβάλλεται ουσιαστικά σε Σώμα του Χριστού – γίνεται δεκτή από ορισμένους, αλλά όχι από όλους.
Δεν απαιτείται από τους κληρικούς να ζουν σε αγαμία ή να είναι ανύμφευτοι· υπάρχουν κληρικοί έγγαμοι και άγαμοι. Πιστεύουμε ότι το παράδειγμα του Θεού δείχνει πως ο διά βίου δεσμός ανάμεσα σε ανθρώπους που φροντίζουν και αγαπούν ο ένας τον άλλον αποτελεί τη βάση της οικογένειας. Πιστεύουμε επίσης ότι ο καθένας έχει τη δική του πορεία να ακολουθήσει και στηρίζουμε εκείνους που είναι μονογονείς. Στηρίζουμε όλους, ανεξαρτήτως της κατάστασης ή των απόψεών τους.
Πιστεύουμε στο ίδιο Άγιο Πνεύμα που θεράπευε στα Ευαγγέλια με τον λόγο του Ιησού και που θεράπευε στις Πράξεις των Αποστόλων, όταν το επικαλούνταν ο Πέτρος και οι άλλοι Απόστολοι. Σκοπός του Μυστηρίου του Ευχελαίου είναι η θεραπεία.
Πιστεύουμε ότι όλοι καλούνται από τον Θεό να υπηρετήσουν με πολλούς και ποικίλους τρόπους και ότι, με αυτή την έννοια, όλοι οι χριστιανοί είναι διάκονοι του Ευαγγελίου. Παρ’ όλα αυτά, αποδίδουμε ιδιαίτερη πνευματική και πρακτική βαρύτητα σε όσους χειροτονούνται, πρώτα στους βαθμούς των κατωτέρων τάξεων και στη συνέχεια στα Ιερά Τάγματα.
Το Βάπτισμα μπορεί να τελεστεί με κατάδυση ή χωρίς αυτήν. Κάποιοι προτιμούν την κατάδυση, άλλοι όχι. Πιθανότατα ο Ιωάννης ο Βαπτιστής βάπτιζε με κατάδυση, αλλά ο Άγιος Βαρνάβας βαπτίστηκε από τον Απόστολο Πέτρο (και αργότερα ο Απόστολος Παύλος από τον Ανανία) με κατάχυση, δηλαδή με ρίψη νερού. Το να συζητά κανείς ποια μορφή είναι «καλύτερη» είναι τόσο μάταιο όσο το να συζητά αν είναι προτιμότερο το νερό να προέρχεται από τον Ιορδάνη ποταμό, από τη θάλασσα ή από ελαφρά χλωριωμένο νερό του δικτύου ύδρευσης.
Είναι προτιμότερο οι υποψήφιοι να είναι αρκετά ώριμοι, ώστε να μπορούν να μιλήσουν οι ίδιοι για το βάπτισμά τους.
Πιστεύουμε ότι είναι προτιμότερο να βαπτίζονται άτομα ικανά να επιλέξουν συνειδητά το βάπτισμα, παρά να τελείται το μυστήριο στην νηπιακή ηλικία. Ωστόσο, αναγνωρίζουμε και τη σημασία του μυστηρίου όταν αυτό τελείται από τους γονείς εκ μέρους του παιδιού τους. Η Επιβεβαίωση είναι η στιγμή κατά την οποία το παιδί, έχοντας πλέον ωριμάσει αρκετά ώστε να μιλήσει για τον εαυτό του, επιβεβαιώνει το βάπτισμα που του δόθηκε στα πρώτα του χρόνια.
Η μετάνοια, που συχνά παρεξηγείται, είναι η φυσική αντίδραση στο γεγονός ότι έχουμε συγχωρεθεί· η επιθυμία να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας ή να επιβεβαιώσουμε τη συγχώρεση που μας έχει ήδη δοθεί δωρεάν. Χρησιμοποιούμε, στη λατρεία μας, τον γυμνό σταυρό (σταυρό χωρίς την παράσταση του Εσταυρωμένου), καθώς λατρεύουμε τον Αναστημένο Κύριο· τιμούμε όμως και τον σταυρό με τον Εσταυρωμένο (το λεγόμενο crucifix), ως απεικόνιση της στιγμής κατά την οποία ο Χριστός μας ελευθέρωσε από τη λαβή της αμαρτίας.